Zewsząd słyszę, że to my jesteśmy kreatorami, twórcami naszego życia. I zgadzam się z tym. Ale… zawsze zostawiałam sobie ALE…. Bo jest mnóstwo rzeczy na które nie mam wpływu. I to jest prawda. Jednak zasadniczą kwestią jest to jaką postawę przyjmujemy wobec wydarzeń. To nie wydarzenia same w sobie nas kształtują. Tylko to co my z nimi zrobimy. Jaki rodzaj narracji przyjmiemy dla ich opisu. Życie nasze jest historią. Każdego życie da się opisać w gatunku komedii, farsy, tragikomedii, dramatu czy fikcji. Wszystko zależy od tego jakie znaczenie nadamy wydarzeniom w naszym życiu. Które uznamy za ważne. Którym poświęcimy czas. Które uznamy za znaczące.

A Ty gdybyś chciał/a opisać swoje życie to jaki gatunek literacki byś wybrał/a?

A teraz trochę o samej narracji. Badania pokazały, że osoby, które potrafią tworzyć spójne narracje o sobie samym, w większym stopniu odnoszą powodzenie w życiu, niż te, które takiej zdolności nie posiadają. Myślę, że jest to argument za tym by przyjrzeć się swojej narracji. Ale czym ona właściwie jest?

Narracja jest sposobem rozumienia rzeczywistości. Narracja jest środkiem do wyrażania myśli i przeżyć.  Co ciekawe – nie możemy poznać świata innego niż ten, który poznajemy w wyniku własnych interpretacji. To w jaki sposób nazywamy świat wokół nas wynika z naszych schematów poznawczych – czyli tego jak widzimy rzeczywistość oraz to jak przetwarzamy informacje o tej rzeczywistości.

Dlatego tak ważne jest by zajrzeć w głąb siebie i posłuchać siebie. By „usłyszeć” jak opisujemy nasz świat, naszą rzeczywistość. Każdy z nas gdyby znalazł się w tych samych warunkach, tych samych okolicznościach, wychował w tej samej rodzinie – opisałby to inaczej. I to jest właśnie w tym wszystkim fascynujące. Bo na pierwszy rzut oka czy to co jest naszym życiem – wydaje się mieć możliwość opowiedzenia na wiele sposobów? Przecież fakty są faktami. A jednak – to nie one stanowią trzon naszej narracji – tylko to jak zrozumiemy i jakie znaczenie nadamy tym faktom. Stąd tyle historii ile schematów poznawczych.

I tu zaczyna się zabawa. Nasze schematy poznawcze, których nie zawsze jesteśmy świadomi a wręcz znajdują się poza naszą świadomą kontrolą – dążą do potwierdzenia poprzez znalezienie w rzeczywistości odpowiednich informacji. W związku z tym nasz umysł:

  • szuka „określonych” informacji
  • jest szczególnie wrażliwy na te „określone” informacje 
  • interpretuje te informacje w szczególny sposób (kategoryzuje)
  • uzupełnia napływające informacje informacjami własnymi
  • zniekształca informacje tak, by była zgodna z powyższymi oczekiwaniami.

Stąd z góry można przyjąć, że narracja czyli historia naszego życia – będzie obrazem rzeczywistości przetworzonym według stworzonych przez nas reguł. Czy prawdziwych?   To właśnie zadanie dla każdego. Znalezienie tych reguł i sprawdzenie czy są aktualne, czy prawdziwe? Rzadko się zdarza – by te reguły nabyte we wczesnym dzieciństwie były adaptacyjne i służące nam w dorosłym życiu. Znalezienie własnych przekonań, sposobów w jaki interpretujemy świat jest wg. mnie najważniejszą robotą w zakresie własnego rozwoju i poznania siebie. Bo tak się składa, że te reguły mają nad nami władzę. Zarządzają naszym życiem – czy tego chcemy czy nie.

Bo nie wiem czy wiecie ale każdy z nas jest mistrzem. Każdy z nas osiąga cele wyznaczone przez przyjęte reguły. Brzmi nieźle. Ale jak może wyglądać to w praktyce?

Życie  kogoś kto jest naszym zdaniem zupełnie zrujnowany, spłukany i stanowić może reprezentatywny przykład osoby, której życie nie wyszło – to właśnie mistrzostwo w wykonaniu tej osoby. Tak. Dokładnie tak. Ona zwyczajnie dawno, dawno temu przyjęła regułę np. że jest nic nie warta.

Brzmi niewiarygodnie – bo kto wybiera sobie taką regułę – by kierować się nią w życiu.

No właśnie – świadomie nikt. Ale w dzieciństwie zdarza się nam wyciągać wnioski, które na tamtą wiedzę i zrozumienie świata tak wyglądały. Potem się w nas zakorzeniły a potem panują nad naszym życiem tak – by dowieść prawdziwość tej reguły. Mistrzostwo – prawda? Ale nie muszą to być aż tak skrajne przekonania. Poszukaj swoich jeżeli nie układa Ci się w miłości, w pracy – i nie jest to jednorazowa sprawa.  Jeżeli dostrzeżesz powtarzalność tych niepowodzeń – wiedz, że coś jest w tym na rzeczy.

Reguły, przekonania często stoją w sprzeczności z tym co chcemy na poziomie deklarowanym. Chcę dużo zarabiać, chcę być szczupła, chcę …… i tu podaj swoje…. jeżeli pomimo prób nie wychodzi – szukaj tego co dzieje się na poziomie nieświadomym.  To właśnie tam rozgrywa się cała operacja dotycząca naszego życia i możliwości realizowania przez nas planów.

Ponieważ te reguły, przekonania nie są tak proste do znalezienia, nie są oczywiste do namierzenia – namawiam Cię do zrobienia pierwszego kroku. Opowiedz sobie swoją historię. Jeżeli będziesz szczery, jeżeli pozwolisz sobie na spontaniczność, jeżeli dasz sobie przyzwolenie, że ten czas jest dla Ciebie i tylko dla Ciebie – zobaczysz co Ci się udało, czego nie udało, za czym tęsknisz. Zaskoczeniem może będzie to, że to coś innego niż myślisz, że masz w głowie.

Takie ćwiczenie to kopalnia wiedzy na nasz własny temat. Dlatego właśnie dziś namawiam Cię do opowiedzenia własnej historii.

Oczywiście możesz mnie olać. Kto lepiej zna Twoje życie niż Ty sam i nie widzisz takiej potrzeby. Rozumiem. 

Ale możesz mi zaufać i zaryzykować ten czas. A to może otworzyć przed Tobą nową wiedzę.

Czy nie uważasz za fascynujące to, że możesz się dowiedzieć czegoś nowego o sobie? Zobaczyć jak organizujesz wiedzę na temat rzeczywistości wokół siebie?

****ZADANIE****

Zarezerwuj sobie trochę czasu, tak by nikt Ci nie przeszkadzał.

Wystarczy coś do pisania

I napisz historię swojego życia. Nie zastanawiaj się. Pisz. To nie ma być pamiętnik do wydania – więc nie zwracaj uwagi na gramatykę, interpunkcję, na chronologię. Pisz. Tak długo jak uznasz, że  masz sobie coś do opowiedzenia. Żadnych więcej wskazówek. Reszta należy do Ciebie.

Zajrzyj na koniec ale dopiero jak napisałaś/ napisałeś swoją historię.

narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska narracja_Katarzyna Sadowska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sukienka – MANGO 

Buty – LACOSTE

Jeżeli wyszedłeś naprzeciw poznaniu siebie i masz już spisaną swoją historię – to masz świetny materiał do pracy ze sobą. Pytaj siebie teraz o różne rzeczy: np:

Jakie emocje wzbudza w Tobie ta historia?

Czy widzisz w niej jakieś powtarzające się elementy?

Czy to o czym pisałeś – jest faktycznie tym nad czym koncentrujesz się na codzień? Praca zawodowa, miłość – która część życia zajęła najwięcej miejsca w opowieści.

Czy pojawiły się jakieś osoby szczególnie często a inne zupełnie?

Czy tą historię przepełnia wdzięczność, pretensje a może mnóstwo w niej działania a może marzeń?

Pytań możesz zadawać sobie w nieskończoność. Ważne by pobyć z tym. Ważne by pobyć z własną historią i zobaczyć czy coś się w niej wyróżnia? Czy coś Cię w niej zaskakuje? Czy pojawiły się w trakcie pisania jakieś nowe myśli? Dzięki przyjrzeniu się własnej narracji możesz lepiej zrozumieć siebie, własne emocje, intencje. Pozwala to zobaczyć pragnienia i obawy. Zobaczyć jak się zmieniasz a co jest w Tobie stałe.

Wspaniałej przygody ze sobą Ci życzę.

lessthanperfect.pl

Prowadzę te konta Z MYŚLĄ o nauce KOCHANIA nieperfekcyjnego ŻYCIA. Bo życie można przeżyć CIEKAWIE i z dobrą ENERGIĄ. Dlatego LESS THAN PERFECT to miejsce inspiracji dla osób chcących się rozwijać i dla tych co chcą uwierzyć w siebie. To miejsce nauki kochania życia od zaraz i tu zaczynamy od pokochania siebie. To miejsce gdzie zachęcam by zmieniać się wspólnie ze mną na lepszą wersję siebie.  To miejsce nauki odnajdowania szczęścia w codzienności. To miejsce gdzie uczymy się od siebie, szukamy wzajemnych inspiracji. Jeżeli też chcesz coś zmienić w swoim życiu - to zostań ze mną. 

Ostatnie video